çepel
yöreselKirli, pasaklı, düzensiz kimse ya da yer.
“Çepel evine kimseyi almaz.”
Sözlükte olmayan ama olması gereken kelimeler. Hepsi uydurma, hepsi gerçek.
Kirli, pasaklı, düzensiz kimse ya da yer.
“Çepel evine kimseyi almaz.”
Köpek yavrusu; mecazen toy, tecrübesiz kimse.
“Enik gibi her şeye şaşırıp duruyor.”
Hafifmeşrep, ciddiyetsiz, yeğnik davranan kimse.
“Hoppa tavırlarıyla herkesi güldürdü.”
Boş boş konuşmak; mecazen içi boş, gösterişten ibaret olmak.
“Tıngırdayıp durdu ama tek doğru laf etmedi.”
Evin girişindeki taş oturma yeri.
“Sekünün üstünde çay içtiler.”
Mısır ve tahılın saklandığı, direkler üzerine kurulu ahşap depo.
“Mısırları serendere astılar.”
Üzüm asması için yapılan gölgelik yapı.
“Çardağın altında serinlediler.”
Ateşe odun atmak için kullanılan araç.
“Közü maşayla karıştırdı.”
Su taşımaya yarayan kulplu kova.
“Bakracı kuyudan doldurdu.”
Ateş üstüne tencere koymak için üç ayaklı demir.
“Tencereyi sacayağın üstüne koydu.”
El ile iplik eğirmede kullanılan araç.
“Kirmenle yün eğirdi.”
Çamaşır yıkamada kullanılan geniş kap.
“Çamaşırları leğende ıslattı.”
Su ya da süt taşımaya yarayan bakır kap.
“Güğümü çeşmeden doldurdu.”
Yonca türü bitki; mecazen bedavadan yararlanan kimse için kullanılır.
“Tirfil gibi herkesin sırtından geçiniyor.”
Yük hayvanının sırtına konan eyer türü nesne.
“Semer eşeğin sırtından kaydı.”
At sırtına asılan çift gözlü torba.
“Heybeyi eşeğin sırtına attı.”
Bakırdan yapılma büyük yemek tepsisi.
“Yemekler siniye dizildi.”
Tahıl elemeye yarayan delikli araç.
“Buğdayı kalburdan geçirdi.”
Yoğurttan tereyağı çıkarmaya yarayan araç.
“Yayıkta yağ çalkaladılar.”
Harman savurmada kullanılan tahta çatal.
“Samanı yabayla savurdular.”
Yapış yapış, sulu kıvamda; mecazen sırnaşık kimse.
“Hamur cıvık kaldı, eline yapıştı.”
Sırnaşan, gereksiz yere yakınlık kuran kimse.
“Sırnaşığın teki, sormadan yanına oturdu.”
Tamamen düzleşmiş, ezilmiş.
“Üstüne oturdu, poşet yamyassı oldu.”
Saçma, anlamsız söz.
“Zırva söyleme, kimse inanmıyor.”
Sebebini seç — yeterli bildirim alan paylaşım otomatik gizlenir.