Kelime Dağarcığı

Dinlenmeye ihtiyacı olmadığı hâlde sürekli mola veren kimse.

“Dinlengeç bugün dört mola verdi, iş başlamadı.”

Ne oturup ne gidip ortada dikilme hâli.

“Dikilmece düştü, on dakika kapının önünde durdu.”

Karşıdaki konuşurken aklı tamamen başka yerde olan kimse.

“Dalgınlaşık kafa salladı ama tek kelime duymadı.”

Bir işe odaklanmışken telefonun gelip her şeyi dağıtması.

“Dalgalangıçtan sonra kaldığı yeri bulamadı.”

Gelmediği hâlde duyulduğu sanılan bildirim sesi.

“Çıtlangıya aldandı, telefonda hiçbir şey yoktu.”

Son güne kalan işin yarattığı verimli ama acılı telaş.

“Çırpınıkla bir gecede bitirdi, bir daha yapmam dedi.”

Sessiz bir ortamda telefonun yüksek sesle çalmasıyla panikle susturmaya çalışmak.

“Kütüphanede çıngıraştı, herkes döndü.”

Konuşmaya hazırlanıp son anda vazgeçme anı.

“Tam söyleyecekti, çekingi tuttu, sustu.”

Çok uzun oturduktan sonra kalkarken çıkan eklem sesi.

“Çatlangı duyuldu, kendisi bile şaşırdı.”

Ekrana çok uzun bakmaktan gözlerin odak kaybetmesi.

“Bulanıklaştı, aynı satırı beş kez okudu.”

Uzun bir işi bitirdikten sonra gelen ne yapacağını bilememe hâli.

“Diziyi bitirdi, boşangıya düştü.”

Birine basit bir soru sorup onu kararsızlığa düşürmek.

“"Ne yiyelim" diye sordu, herkesi bocalattı.”

Ne yapacağını bilemeden odanın ortasında durma hâli.

“Bocalangıca düştü, on dakika kımıldamadı.”

Yorgun olduğu hâlde uyku tutmayınca huzursuzca kıpırdanmak.

“Bütün gece bıngıldandı, sabah bitkin kalktı.”

Aynı yemeği üçüncü gün yerken gelen sessiz isyan.

“Bıkkınlanç bastı, tencereyi kapatıp tost yaptı.”

İki kişinin aynı anda aynı şeyden bıkıp bakışması.

“Bıkıştık, tek kelime etmeden kalkıp gittik.”

Yazılmış ama gönderilmemiş, taslakta bekleyen mesaj.

“Taslaklarında üç yıllık bekleşik var.”

Kolay bir işi kendine göre zorlaştırıp övünmek.

“Ampulü değiştirdi, üç gün beceriksedi.”

Aradığı şey elindeyken onu aramaya devam eden kimse.

“Bakınığın teki, gözlüğü alnındaydı.”

Yapmayacağı işe kendini inandıracak sebep üretmek.

“Yağmur yağacakmış diye bahanelendi, çıkmadı.”

Kötü bir şey olduğunda insanın kendine uydurduğu küçük teselli.

“Sınavı kaçırdı, "zaten istemiyordum" avunmacına sığındı.”

İki iş arasında "biraz dinleneyim" deyip günü bitiren kimse.

“Aralangaç molası akşam yemeğine kadar sürdü.”

Tam uyumak üzereyken yıllar önceki utancın aklına gelmesi.

“Gece yarısı ansızlık tuttu, yorgana gömüldü.”

Tam sessizlik olduğunda hapşırma ihtiyacının gelmesi.

“Aksırgancı tuttu, sunumun ortasında patladı.”