← Napıyoz

Ekranı açtım, kapattım, açtım. Hiçbir şey değişmedi.

Bugün bırakacaktım. Bugün de olmadı.

Gözlerim yanıyor ama bırakacak gibi de değilim.

Bugün telefonu kaç kez açtığımı bilsem utanırım.

Telefonu uzağa koydum diye kendimle gurur duydum. Sonra kalkıp aldım.

Arkadaşımla oturuyoruz, ikimiz de telefondayız. Güzel sohbet.

Saate bakmak için açtım, saati göremeden kapattım.

Şarj aletine takılı hâlde kullanıyorum, yarım metrelik bir hayat.

Elimde telefon, telefonda ben. Ne aradığımı bilmiyorum ama bakıyorum.

Uyandım, ilk iş telefona baktım. Her sabah aynı hata.

Kimse yazmadı, bir şey olmadı, yine de bakıyorum.

Yatakta yüzüme düşürdüm. Uyandım. Bakmaya devam ediyorum.

Masaya koydum, iki dakika sonra elime aldım. Refleks artık.

Elim boş kalınca ne yapacağımı bilemiyorum, o yüzden telefon.

Bir sebep yok. Sadece elimde duruyor.

Telefonu bıraktım. Otuz saniye sonra elimde yine.