← Napıyoz

Galeriyi temizleyecektim, iki saattir anılara bakıyorum.

Aynı yerde çekilmiş yirmi fotoğraf var. Hiçbirini silemedim.

Sadece yer açacaktım. Duygusal bir yolculuğa çıktım.

Geçen yılın aynı gününe baktım, hiçbir şey değişmemiş.

Ekran görüntüsü silmeye başladım, fotoğraflara takıldım.

Bir tanesinde çok gülmüşüm, o günü hatırlamıyorum bile.

Telefon "yer kalmadı" dedi, ben albüme daldım.

2017'deki halime bakıp "ne kadar zayıfmışım" dedim. O zaman da aynısını demiştim.

Anılar bölümü karşıma çıkardı, planım bu değildi.

Eski telefon fotoğrafları ne kadar kötüymüş, yine de güzel.

Yanlışlıkla eski bir fotoğrafı beğendim. Kalbim durdu.

Beş yıl önceki saçıma bakıp kendime kızdım.

Kendime "bu kadar yeter" dedim, bir albüm daha açtım.

Bir saat sonra hâlâ 2019'dayım.

Bulanık çıkmış fotoğrafları bile silemiyorum, belki lazım olur.

O zamanlar mutluymuşum, o zaman da bunu bilmiyormuşum.