← Napıyoz

Belki bu sefer içine bir şey gelmiştir diye umut ettim. Gelmemiş.

Dolabın içi değişmedi ama ben değiştim, umutsuzluk arttı.

Kapağı açıp kapatmak bir tür meditasyon oldu.

Her açışta yeni bir şey keşfedeceğimi sanıyorum.

Sanki birisi gizlice yemek koymuş olabilir diye düşünüyorum.

Gece boyunca bu döngü devam edecek.

Evde kimse yok, bu yüzden kimse beni yargılamıyor.

Üçüncüden sonra dördüncü de olacak, ikimiz de biliyoruz.

Aynı peynire üç kez baktım, üçünde de almadım.

İlk ikisinde aç değildim, şimdi de değilim.

Buzdolabı beni tanıyor artık, açınca iç çekiyor.

Üçüncü seferde de aynı şeyler duruyordu.

Bu hareketi bilinçsizce yapıyorum, ayaklarım kendi gidiyor.

Bu sefer arka raflara baktım, bir gelişme yok.

Üçüncü açışta bir yoğurt buldum, zafer sayılır.

Üçüncü kez açtım, sonunda bir elma aldım.