Kelime Dağarcığı

Karar verilmemiş, ne iptal edilmiş ne onaylanmış plan.

“Cumartesi hâlâ sallanık, kimse bir şey söylemiyor.”

Kalabalıkta tanıdık görüp fark edilmemek için yön değiştirmek.

“Pusulandı, rafın arkasından çıkmadı.”

Yaptığına pişman olup yine de aynısını yapacağını bilen kimse.

“Pişmanımsı bir yüzle üçüncü kahveyi söyledi.”

Asıl işten kaçmak için bulunan, gerçekten faydalı görünen başka iş.

“Oyalangıç olarak dolapları düzenledi, rapor duruyor.”

Üşenmenin battaniyeyle birleşmiş, artık geri dönülemez hâli.

“Örtünce girdi, akşam yemeğini bile ıskaladı.”

İşe yaramayacağını bile bile aynı düğmeye tekrar tekrar basmak.

“Asansör düğmesini mızgılladı, asansör yine gelmedi.”

Yatakta doğru pozisyonu ararken dönüp durmak.

“Bir saat mıngılladı, sonunda yastığı ters çevirdi.”

Yapılacak işi eline alıp evirip çevirip yine yerine bırakmak.

“Faturayı bir hafta mıjıkladı, sonunda son gün ödedi.”

Kimseye belli etmeden içten içe küsmek.

“İki gündür küsümsüyor, kimsenin haberi yok.”

Neye küstüğünü unuttuğu hâlde küs kalmayı sürdürme hâli.

“Küskünlençte üçüncü hafta, sebep çoktan unutuldu.”

Aynı koltukta günlerce aynı pozisyonda oturmaktan gelen hâl.

“Tatilde küflendi, işe dönünce yürümeyi hatırlamadı.”

Ne oturmuş ne yatmış, ikisinin arasında kalmış vücut hâli.

“Kıvraşık pozisyonda film izledi, boynu tutuldu.”

Küçük bir işi bitirip kendini kutlayarak günü tatil ilan etmek.

“Bir mail attı, kıvançlandı, işi bıraktı.”

Dolapta yiyecek olduğu hâlde hiçbirini yemek istememek.

“Dolap dolu ama kıtlandı, çay içip yattı.”

Bir işi bitirmeden küçük parçalar hâlinde bırakıp gitmek.

“Boyamayı kırtıkladı, duvarın yarısı öyle kaldı.”

Filmin sıkıcı yerinde oturuşunu sürekli değiştirme hâli.

“Kıpırdancı bastı, koltukta duramaz oldu.”

Rahat dururken bilerek sorun çıkarma isteği.

“Kaşınmalık tuttu, kapanmış konuyu yine açtı.”

Menüye bakarken iştahın kapanması hâli.

“Kararsızlanç bastı, sonunda su söyledi.”

İstifa etmeyi düşünüp maaş yatınca vazgeçmek.

“Ayın yirmisinde istifser, otuzunda unutur.”

Uyku ile uyanıklık arasında düşüyormuş gibi hissedip sıçrama anı.

“İrkilmeç geldi, bütün yatak zıpladı.”

Başkasının söylediği yemeği görünce kendi seçiminden pişman olan kimse.

“İmrengeç tabağına bakmadı bile, karşıdakine baktı.”

Basit bir işi zor gösterebilmek için yapılan gereksiz gürültü.

“Kapağı açarken ıkınmalık yaptı, herkes baktı.”

Uyumadığına yemin eden kişinin ilk horlama sesi.

“Horlangıcı duyuldu, tartışma orada bitti.”

Çalışıyormuş izlenimi vermek için klavyeye anlamsızca basmak.

“Müdür geçerken hıvırdadı, kurtuldu.”