Kelime Dağarcığı

İşsiz güçsüz, boşta gezen.

“Bütün yaz avara gezdi.”

Zenginliğini gösteriş için kullanan kimse.

“Kalantor edasıyla hesabı o ödedi.”

Kaba saba, görgüsüz kimse.

“Hödüğün teki, kapıyı çarparak çıktı.”

Fazlasıyla şaşkın, ne yapacağını bilemeyen.

“Şaşkaloz gibi ortada kalakaldı.”

Hoppa, uygunsuz giyinen, ciddiyetsiz kimse.

“Zibidi kılığıyla düğüne geldi.”

Gevşek, hantal, canlılığı olmayan kimse.

“Lapacı biri, hiçbir işe yetişemiyor.”

Kolayca korkan, yüreksiz kimse.

“Ödlekliğinden karanlık odaya giremedi.”

Sırnaşık, gereksiz samimi davranan kimse.

“Yılışıklığı yüzünden kimse yanına oturmuyor.”

Huysuz, aksi ve çirkin kimse.

“Kaknem komşumuz yine gürültüden şikâyet etti.”

Anlayışsızca saf, boş boş bakan.

“Bön bön bakma, anlat derdini.”

Çekingen, kendini ortaya koyamayan kimse.

“Pısırıklığı yüzünden hakkını hiç arayamadı.”

Uyuşuk, hantal, ağır hareket eden kimse.

“Hımbıllığından otobüsü kaçırdı.”

Miskin, elinden iş gelmeyen, gevşek kimse.

“Sümsük gibi oturma, bir şey yap.”

Deli dolu, aklına eseni yapan kimse.

“Zirzopun teki, gece yarısı yürüyüşe çıktı.”

Sonradan görme, yerini bilmeyen kimse.

“Zıpçıktının biri, üç günde her şeyi öğrenmiş gibi konuşuyor.”

Gördüğü herkese hemen gönlünü kaptıran kimse.

“Şıpsevdiliği yüzünden haftada bir âşık oluyor.”

Kendini beğenmiş, bir yandan da budala kimse.

“Kakavanın biri çıktı, herkese akıl verdi.”

Ağır canlı, kararsız, iş bitiremeyen kimse.

“Mıymıntının teki, bir saattir ayakkabısını giyiyor.”

En ufak zorluktan etkilenen, aşırı nazik ve dayanıksız kimse.

“Bir rüzgârda üşüdü, tam bir çıtkırıldım.”

Sabahları hiçbir şeye tahammülü olmayan kimse.

“Sabahdüşmanıyla kahvaltıdan önce konuşulmaz.”