Kelime Dağarcığı

Bir işi önceden hazırlamak, tedarik etmek.

“Yarınki yolculuk için her şeyi anıkladım.”

Yoldan çıkmak, aşırıya kaçmak.

“Şaka sınırını azıttı, kimse gülmedi.”

Bir şeye dokunmak, karışmak, ilişmek.

“Masadaki kâğıtlara elleşme, karışıyor.”

Sallamak; mecazen umursamak.

“Ne derlerse desinler, beni ırgalamıyor.”

Birine beddua etmek, ilenç okumak.

“Arkasından ilendi ama yüzüne bir şey diyemedi.”

Çıkar için aşırı yağcılık yapmak.

“Müdürün yanında yaltaklanmasına dayanamıyorum.”

Bir sözü üstüne alınıp incinmek.

“Kimseye demedim ama o gocundu.”

Gülmekten ya da ağlamaktan kendini kaybedecek hâle gelmek.

“Anlattığı şeye uğundum, nefesim kesildi.”

İşsiz güçsüz, boşta gezen.

“Bütün yaz avara gezdi.”

Zenginliğini gösteriş için kullanan kimse.

“Kalantor edasıyla hesabı o ödedi.”

Kaba saba, görgüsüz kimse.

“Hödüğün teki, kapıyı çarparak çıktı.”

Fazlasıyla şaşkın, ne yapacağını bilemeyen.

“Şaşkaloz gibi ortada kalakaldı.”

Hoppa, uygunsuz giyinen, ciddiyetsiz kimse.

“Zibidi kılığıyla düğüne geldi.”

Gevşek, hantal, canlılığı olmayan kimse.

“Lapacı biri, hiçbir işe yetişemiyor.”

Kolayca korkan, yüreksiz kimse.

“Ödlekliğinden karanlık odaya giremedi.”

Sırnaşık, gereksiz samimi davranan kimse.

“Yılışıklığı yüzünden kimse yanına oturmuyor.”

Huysuz, aksi ve çirkin kimse.

“Kaknem komşumuz yine gürültüden şikâyet etti.”

Anlayışsızca saf, boş boş bakan.

“Bön bön bakma, anlat derdini.”

Çekingen, kendini ortaya koyamayan kimse.

“Pısırıklığı yüzünden hakkını hiç arayamadı.”

Uyuşuk, hantal, ağır hareket eden kimse.

“Hımbıllığından otobüsü kaçırdı.”

Miskin, elinden iş gelmeyen, gevşek kimse.

“Sümsük gibi oturma, bir şey yap.”

Deli dolu, aklına eseni yapan kimse.

“Zirzopun teki, gece yarısı yürüyüşe çıktı.”

Sonradan görme, yerini bilmeyen kimse.

“Zıpçıktının biri, üç günde her şeyi öğrenmiş gibi konuşuyor.”

Gördüğü herkese hemen gönlünü kaptıran kimse.

“Şıpsevdiliği yüzünden haftada bir âşık oluyor.”